3 Reacties to “Hoe wetenschap religie wordt: de zes stappen van evolutie”

1. Robert Macniel Posted: Sep 5th, 2007 at 17:08

   1 Waar blijft de wijze? Waar de schriftgeleerde? Waar de redetwister van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid der wereld tot dwaasheid gemaakt?

2. Tab Posted: Sep 5th, 2007 at 17:45

   2 Paar puntjes. Je hebt het over een ‘wetenschappelijke theorie’ en zegt te kunnen bepalen of iets dat wel of niet is. Eenvoudigweg stellen dat iets niet wetenschappelijk is, is natuurlijk niet afdoende. Wanneer is iets wetenschap? De zin die op de aanname volgt wijst in de richting van directe waarneming en toetsing, waarbij dan weer de vraag gesteld kan worden: wanneer is iets waargenomen en wanneer getoetst? Het mag wel duidelijk zijn na de werken van Quine, Grover-Maxwell e.d., dat dat niet eenvoudigweg een kwestie kan zijn van een hypothese schoon aan de haak toetsen, door je oogbollen ergens op te mikken (het geloof bij velen dat corroboratie van een theorie even hard is als de negatie ervan, is een goed voorbeeld van een quasi-religieuze aanname, overigens). De status van het gezochte bewijs is iets dat wellicht nader bekeken moet worden — contextloos roepen dat iets ‘zonder enig bewijs’ is, zet namelijk geen zoden aan de dijk. Een leuk punt is: je stelling dat ‘deze stelling niet klopt’ is meta-wetenschappelijk. Zoals Popper kom je met een leuke semantische scheidslijn tussen wetenschap en niet-wetenschap. Maar als alleen wetenschap hard is, dan is je indeling niet hard en daarmee kletspraat. Is je indeling wel hard, dan heeft de wetenschap blijkbaar niet zo’n bijzondere status en heeft het niet zoveel zin evolutieleer (of wat dan ook) te bestempelen als onwetenschappelijk. Dat hier dan ook een verzwegen premisse in het verhaal steekt die leidt tot de noemer ‘religie’ voor alle theoriën die geen ‘wetenschap’ heten laat ik verder maar even buiten beschouwing. Dan heet de 6e ’stap’: ‘gewoon variatie’. Nu is het natuurlijk grappig dat die zulke ‘doodnormale’ variatie niet zomaar een willekeurige wisseling van stukjes individu binnen een soort is, maar kan worden herleid (een leuk voorbeeld van wat ik wetenschappelijk onderzoek zou willen noemen) tot DNA/RNA en meer van dat moois. Dat is geen loos religieus geklets, want aan de hand van zo’n theorie kan men bijv. lichtgevende mais kweken. Nu weet ik wel dat je over details kunt twisten, maar het moet gezegd dat we het hier niet uitsluitend hebben over het verschil tussen bruine en een witte kip en dat daarmee de kous af is voor de evolutionaire wetenschapper. En dat brengt ons bij een alternatief voor de demarcatie van wetenschap: misschien moet je iets pas wetenschap noemen als het resultaat heeft, als je er iets mee kunt doen — of in ieder geval meer resultaat dan met de concurrenten. Ik zal de laatste zijn die beweert dat bijbelstudies of alternatieve geneeswijzen geen levens redden, maar de medische wetenschap (of zou dat grotendeels medische religie moeten worden genoemd?) heeft eenvoudigweg meer resultaat, meer kans van slagen. Ik ben het geheel met je eens dat ‘micro-evolutie’ een kletskulterm is: alsof bij blinde variatie en selectie een harde scheidslijn tussen macro en micro zou bestaan. Dat neemt niet weg dat de noemer ‘wetenschap’ voor evolutieleer een prima term is. Het wordt van alle kanten aangevallen, zonder veel resultaat, en biedt nog altijd de beste basis voor onderzoek, experiment en verbreding. Komt er een krachtiger tegenhanger die meer toepasbaarheid en resultaten biedt dan zal de evolutieleer vanzelf door (uitgezonderd het eeuwige groepje nay-sayers) worden ontdaan van haar wetenschappelijke status. Tot die tijd heeft het bijzonder weinig zin er met lege handen tegen op te boksen.

3. AriNL Posted: Dec 13th, 2007 at 16:05

   3 “Velen beweren dat de evolutietheorie een wetenschappelijke theorie is.” Dit is volgens mj volkomen waar. Het is een theorie!!!!! Dus (nog) niet bewezen anders was het geen theorie maar een feit. Zo is elke “wetenschappelijke theorie, thesis of stelling” en wij zijn bezig om de theorie te bewijzen, elke dag weer, of het ons lukt, dat blijft de vraag. We kunnen al heel veel aminozuren laten “ontstaan” uit een organische soep, synthetische nucleine zuren maken, atomen smelten / splitsen, dus we zijn op de goede weg.